„Czarne punkty na drogach Krakowa i zasady podejmowania decyzji w zakresie budowy sygnalizacji ze względu na bezpieczeństwo ruchu drogowego”

XIII Forum Mobilności  2.07.2009 r.

 

XIII Forum odbyło się 2 lipca br. Władze Miasta reprezentowała Dyrektor Biura Infrastruktury Miasta Józefa Kęsek, a Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w Krakowie – Andrzej Olewicz oraz Henryk Kamski. Spotkanie prowadził Prezes Oddziału Mariusz Szałkowski. W forum uczestniczyło 30 osób.

Problem będący tematem spotkania został zaprezentowany w dwóch prezentacjach przygotowanych przez Sebastiana Woźniaka oraz Michała Wojtaszka z ZIKiT.

W pierwszym wystąpieniu S.Woźniak wskazał dziesięć najbardziej niebezpiecznych punktów w Krakowie. Podstawą ich wyboru były informacje zaczerpnięte z kart zdarzeń drogowych oraz raportów MPK. Analiza dotyczyła 10 kolejnych lat (od roku 1999 do 2008) i pokazała najbardziej niebezpieczne skrzyżowania w Krakowie:

  1. Rondo Antoniego Matecznego (spadek liczby kolizji i wypadków z 144 w 1999r. do 77 w 2008r.)
  2. Rondo Ofiar Katynia (najwięcej zdarzeń drogowych to boczne zderzenia pojazdów).
  3. Wielicka – Powstańców Śląskich (wybudowanie w 2003 roku estakady poprawiło bezpieczeństwo; liczba kolizji i wypadków spadła z 73 w 1999r. do 47 w 2008r.).
  4. Rondo Czyżyńskie (najwięcej zdarzeń drogowych spowodowanych przez samochody to niezachowanie bezpiecznej odległości; wzrost liczby kolizji i wypadków z 39 w 1999r. do 45 w 2008r.).
  5. Rondo Dywizjonu 308 (zamontowanie w 2000 roku sygnalizacji świetlnej spowodowało znaczny spadek wypadków i kolizji ze 111 w 1999r. do 45 w 2008r.).
  6. Basztowa – Pawia (wyłączenie sygnalizacji świetlnej spowodowało znaczny wzrost wypadków i kolizji z 24 w 1999r. do 39 w 2008r., w 2008 roku dodatkowo odnotowano 22 kolizje z udziałem tramwajów i 1 z udziałem autobusu).
  7. 29 Listopada – Lublańska (budowa w 2001 roku estakady Opolska – Lublańska spowodowała zmniejszenie ilości wypadków i kolizji z 67 w 1999r. do 38 2008r.).
  8. Andersa – Broniewskiego (spadek liczby kolizji i wypadków z 45 w 1999r. do 38 w 2008r.).
  9. Jana Pawła II – Nowohucka (wzrost wypadków i kolizji z 12 w 2004r. do 37 w 2008r.).
  10. Rondo Grunwaldzkie (spadek liczby kolizji i wypadków z 89 w 1999r. do 36 w 2008r.).

 

Drugi prelegent M.Wojtaszek przedstawił warunki wyboru skrzyżowań do budowy sygnalizacji świetlnej. Przy wyborze skrzyżowania, na którym konieczne jest zastosowanie sygnalizacji świetlnej, wykorzystywane są na-stępujące dane:

  • natężenie ruchu pojazdów,
  • obciążenie ruchem pieszych,
  • widoczność skrzyżowania,
  • zdarzenia drogowe (odnotowane w ciągu ostatnich 24 miesięcy).

Po analizie wszystkich przesłanek przemawiających za realizacją sygnalizacji świetlnej tworzona jest lista rankingowa, na której widnieją skrzyżowania z największą liczbą wypadków i kolizji oraz zgłoszone przez mieszkańców niebezpieczne miejsca. ZIKiT stworzył listę 30 skrzyżowań, na których w pierwszej kolejności powinna zostać wybudowana sygnalizacja świetlna. Są to m.in. Aleja Pokoju – Centralna; Opolska – Łokietka; Aleja Pokoju – Fabryczna; Mikołajczyka – Piasta Kołodzieja.

W trakcie dyskusji padło wiele pytań i postulatów. Najwięcej emocji pojawiło się w związku z analizą wypadków i kolizji na skrzyżowaniu Basztowa – Pawia. Większość uczestników spotkania stwierdziło zgodnie, że wyłączenie na tym skrzyżowaniu sygnalizacji świetlnej to „porażka”. Dyskusję zdominowały pytania dotyczące konkretnych skrzyżowań oraz niebezpiecznych punktów w Krakowie. Dyrektor Andrzej Olewicz odpowiadał na pytania i zgłaszane wątpliwości poprawności działania sygnalizacji na wybranych skrzyżowaniach. Okazuje się, że aż 200 pętli indukcyjnych na terenie miasta jest uszkodzonych, co powoduje niepoprawne działanie sygnalizacji świetlnej. Pozytywny aspekt stanowi istnienie już 27 videodetektorów, które usprawniają ruch na skrzyżowaniach.

 

Opracowała: Paulina Struska

Print Friendly