TMIR – Listopad 2014

Janusz Chodur: Rozkład ruchu w grupie pasów na wlotach skrzyżowań z sygnalizacją

Streszczenie: Istotną rolę w analizie sprawności skrzyżowań z sygnalizacją świetlną odgrywa znajomość natężeń ruchu poszczególnych relacji na każdym z pasów. Często brak jest takich danych dotyczących relacji korzystających z więcej niż jednego pasa. Polska metoda obliczania przepustowości skrzyżowań z sygnalizacją zawiera procedurę rozkładu ruchu na pasy z kryterium równych stopni nasycenia na poszczególnych pasach obliczeniowej grupy pasów, co w założeniu ma odpowiadać sytuacji wyboru przez dojeżdżającego do skrzyżowania kierowcę pasa, na którym występują lepsze warunki ruchu. Podjęte badania na kilkunastu wlotach skrzyżowań miejskich i kilkudziesięciu wlotach skrzyżowań zamiejskich pozwoliły na ocenę dokładności obliczeniowego szacowania natężeń na pasach grupy. Wyniki tych badań pokazują rzeczywiste rozkłady ruchu na pasy oraz różnice natężeń pomierzonych i obliczonych.

Czytaj dalej

TMIR – Październik 2014

Stanisław Majer: 135 lat komunikacji tramwajowej w Szczecinie

Streszczenie: Tramwaje w Szczecinie w ciągu roku przewożą około 65 milionów pasażerów tj. około 45% pasażerów komunikacji miejskiej. W dniu 23 sierpnia 2014 roku minęło 135 lat od uruchomienia pierwszej linii tramwaju konnego o długości ponad 5 kilometrów. Jest to do dobry powód, aby spisać  historię komunikacji tramwajowej w Szczecinie od momentu jej powstania aż do dziś. 

W pierwszej kolejności w artykule przedstawiono okres do roku 1945. Po niespełna 20  latach tramwajów konnych, przystąpiono do elektryfikacji  torowisk, którą zakończono już w 1897 roku. Rozbudowa torowisk w tym okresie trwała do końca lat 20-tych XX wieku, osiągając długość 50,3 kilometra.  W dalszej części przedstawiono  lata powojenne a więc: odbudowę zniszczeń wojennych i rozbudowę sieci tramwajowej. W pierwszym okresie skupiono się przede wszystkim na odbudowie torowisk, następnie rozpoczęto budowę nowych torowisk, w tym pętli tramwajowych. Ostatnią mijankę na przystanku końcowym Gocław, zlikwidowano w roku 1973.

Czytaj dalej

TMiR – Wrzesień 2014

Andrzej Brzeziński,  Karolina Jesionkiewicz-Niedzińska: Rower jako alternatywa dla samochodu w podróżach łączonych na przykładzie aglomeracji warszawskiej

Streszczenie: Mobilność stanowi jedną z głównych aktywności człowieka. Ludzie korzystają z systemu transportowego każdego dnia w dojazdach do pracy, na zakupy oraz w ramach czasu wolnego. Duży udział samochodów w podziale zadań przewozowych tworzy uciążliwości w centrach miast, powoduje stany kongestii, obniża jakość obsługi komunikacyjnej. Próby nadążania za zapotrzebowaniem ze strony zmotoryzowanych skazane są na porażkę i prowadzą do degradacji przestrzeni publicznej, powodują wzrost zanieczyszczenia powietrza i hałasu, utraty przestrzeni publicznej oraz obniżają jakość podróży wykonywanych pieszo i na rowerze. Nie oznacza to konieczności ograniczania mobilności, ale raczej wpływania na nią na przykład poprzez zachęcanie do przesiadania się do transportu zbiorowego.

Czytaj dalej

TMIR – Sierpień 2014

Andrzej Krych: Logika interwencji w projektach  inżynierskich

Streszczenie: W latach 90-tych pod przewodnictwem Komisji Europejskiej wypracowane zostały zasady budowania projektów oparte na tzw. ramie logicznej (Logical Framework Approach – LFA).  Zasady te opracowano z myślą o kontroli efektywności systemu dopłat do inwestycji infrastrukturalnych w krajach członkowskich. W ostateczności formuła LFA w niewielkim stopniu utrwaliła się w pragmatyce wykorzystania tych środków po rozszerzeniu Unii o nowe kraje członkowskie. Obserwując procesy inwestycyjne w transporcie wsparte środkami unijnymi i zasadami Niebieskiej Księgi, postrzega się zasadnicze rozbieżności pomiędzy osiągniętymi efektami tych projektów a ich skutkami – zarówno w skali makroekonomicznej, jak lokalnej. Wbrew nadziejom nie rozwiązują one w sposób trwały zasadniczych problemów transportu i jego sytuacji.

Czytaj dalej

TMIR – Lipiec 2014

Krzysztof Grzelec, Olgierd Wyszomirski: Zarząd transportu regionalnego jako organizator transportu pasażerskiego w województwie

Streszczenie: Zgodnie  z obowiązującą w Polsce Ustawą o publicznym transporcie zbiorowym z 2010 roku, odpowiedzialność za organizowanie regionalnego transportu publicznego ponoszą samorządy szczebla wojewódzkiego i powiatowego. W niektórych planach zrównoważonego rozwoju regionalnego transportu publicznego, które organizatorzy powinni byli przygotować do końca marca 2014 roku, przewidziano powoływanie wyspecjalizowanych podmiotów do organizowania i zarządzania transportem publicznym w województwach, nie precyzując jednak zasad ich powoływania i funkcjonowania. 

Czytaj dalej