O
SITK
Z
historii Stowarzyszenia
Stowarzyszenie Inżynierów i Techników
Komunikacji RP powołane w 1946 roku nawiązywało do tradycji międzywojennych
organizacji technicznych: Związku Polskich Inżynierów Kolejowych,
Zrzeszenia Pracowników Administracji Technicznej PKP, Zrzeszenia
Techników Kolejowych RP, Związku Inżynierów Drogowych RP, Stowarzyszenia
Członków Polskich Kongresów Drogowych, Ligi Drogowej.
Powstanie stowarzyszenia to zasługa zawiązanej w końcu 1945 roku
grupy inicjatywnej w składzie: Zygmunt Balicki, Wacław Gordziałowski,
Tadeusz Grochowski, Jan Kubalski, Zbigniew Modliński, Jan Różycki,
Józef Skrzekot, Robert Szajer, Piotr Trzaskała, Józef Zgierski,
która podjęła pierwsze kroki organizacyjne zmierzające do powołania
stowarzyszenia jednoczącego wszystkich inżynierów i techników komunikacji
oraz innych osób mających staż pracy i doświadczenia zawodowe w
dziedzinie komunikacji lub w dziedzinach pokrewnych.
Celem powołania Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Komunikacji
RP było:
rozwijanie techniki w dziedzinie inżynierii lądowej, komunikacji
i transportu;
reprezentowanie kadr inżynieryjno-technicznych wobec władz państwowych
i związkowych;
podwyższanie kwalifikacji zawodowych tych kadr;
ochrona zawodu;
organizowanie samopomocy koleżeńskiej;
Obecnie zgodnie ze statutowym zapisem Stowarzyszenie Inżynierów
i Techników Komunikacji Rzeczpospolitej Polskiej (SITK RP), powszechnie
używające skrótu SITK, jest organizacją naukowo-techniczną o celach
niekomercyjnych, działającą na rzecz transportu, przede wszystkim
dla dobra swoich członków.
Władzami Stowarzyszenia są:
Zjazd Delegatów
Zarząd Krajowy
Krajowa Komisja Rewizyjna
Krajowy Sąd Koleżeński,
Rada Prezesów
Jednostkami terenowymi SITK RP są: oddziały i kluby (koła) SITK
RP.
Przez Zarząd Krajowy i zarządy oddziałów mogą być powoływane sekcje
(komitety) krajowe i oddziałowe jako zespoły doradcze.
