TMiR – Styczeń 2015

Urszula Duda: Przegląd stosowanego w wybranych krajach oznakowania stref kiss and ride

Streszczenie: Oznakowanie stref kiss and ride tylko w nielicznych przypadkach zostało uregulowane prawnie (poprzez umieszczenie ogólnie przyjętego wzoru oznakowania strefy w odpowiednim dokumencie państwowym, regulującym oznakowanie obowiązujące w danym kraju). W większości krajów strefy kiss and ride oznakowane są za pomocą specjalnie do tego celu zaprojektowanych piktogramów. Nie można jednak na ich podstawie karać nieprawidłowego postępowania użytkowników stref. Aby wymusić odpowiednie zachowanie uczestników ruchu, w strefach, oprócz oznakowania kiss and ride stosuje się m.in. znaki oficjalnie regulujące czas parkowania lub postoju, obowiązujące prawnie.

Kontynuując omawianie problemów stref kiss and ride (główne cele funkcjonowania systemów kiss and ride oraz próbę zdefiniowania pojęcia strefy kiss and ride przedstawiono w artykule: Duda U., Starowicz W., Strefy krótkiego postoju kiss and ride, „Transport Miejski i Regionalny”, 2014, nr 12.) w artykule przedstawiono analizę możliwości i zasad prawnych dotyczących oznakowania stref kiss and ride, obowiązujących w wybranych krajach na świecie. Na przykładach z konkretnych państw przedstawiono przyjmowane tam sposoby ich oznakowania. Omówienie uzupełniono zestawieniem różnego rodzaju piktogramów zastosowanych do oznakowania stref kiss and ride w wybranych państwach. Oznakowanie stref kiss and ride funkcjonujących w Polsce rozpatrzono, tak jak w pozostałych przypadkach, pod względem formalnym. Przedstawiono przykłady stosowanego oznakowania. Zaznaczono, że tę samą funkcję co strefa kiss and ride, pełnią w Polsce również strefy oznakowane wyłącznie znakiem B-35 zakaz postoju. Zebrano i przedstawiono przykłady takich stref zorganizowanych w różnych miastach w Polsce wraz z analizą ich organizacji i oznakowania.


Irena Fryc, Adam Więcko: Bezpieczeństwo rowerzystów a oświetlenie roweru

Streszczenie: Rower staje się coraz częściej używanym środkiem transportu, zarówno w trakcie codziennych podróży np. dojazdy do pracy, szkoły, czy też po zakupy, jak i w podczas turystycznych wycieczek po terenach zamiejskich. Niestety wraz ze wzrostem popularności rowerów rośnie również liczba wypadków drogowych z ich udziałem. Przyczyną tych wypadków jest nieprzestrzeganie zasad ruchu drogowego, brak odpowiedniego oświetlenia dróg i poboczy oraz słabe oznakowanie i widoczność poruszających się po drodze rowerzystów. W celu zwiększenia bezpieczeństwa ruchu rowerowego, poszczególne kraje UE regulują przepisami warunki użytkowania rowerów. Przepisy te uwzględniają między innymi fakt, że rower używany jest o różnych porach dnia i w zmiennych warunkach pogodowych. Na terenie poszczególnych krajów UE, istnieją różnice w wymaganym obowiązkowym wyposażeniu roweru w sprzęt oświetleniowy. Różnice te są związane z liczbą elementów oświetleniowych i ze sposobem ich mocowania oraz wymaganiami stawianymi parametrom świetlno-technicznym używanego osprzętu oświetleniowego. W związku z tym, udając się z Polski w podróż do innego państwa użytkownicy rowerów powinni zadbać o ich odpowiednie wyposażenie w sprzęt oświetleniowy, obowiązujący na terenie danego kraju UE. W artykule wskazano także na istnienie związku pomiędzy zasadami oświetlenia roweru a bezpieczeństwem rowerzystów.

 

Artur Budzowski – Problem międzynarodowych połączeń kolejowych Krakowa w kontekście aktualnego Planu zrównoważonego rozwoju publicznego transportu zbiorowego

Streszczenie: Problem międzynarodowych połączeń kolejowych Małopolski oraz sąsiednich regionów  podjęty został ze względu na niekorzystne zmiany w ofercie przewozowej, powodujące rezygnację pasażerów z transportu kolejowego.  Celem zobrazowania zmian zachodzących w ofercie pociągów międzynarodowych oraz lokalnych pociągów transgranicznych w południowej Polsce, szczegółowej analizie poddano ofertę przewozową, na podstawie sieciowych rozkładów jazdy pociągów na przestrzeni ostatnich 20 lat. Stwierdzono, że w ostatnich latach nastąpiło istotne pogorszenie ilości i jakości połączeń z krajami sąsiednimi, zwłaszcza ze Słowacją. Dokonano także przeglądu zapisów ustawowych oraz rządowych dokumentów planistycznych wyznaczających ramy organizacji przewozów międzynarodowych. W szczególności, zwrócono uwagę na konsekwencje zapisów Planu zrównoważonego rozwoju publicznego transportu zbiorowego w zakresie sieci komunikacyjnej w międzywojewódzkich i międzynarodowych przewozach pasażerskich w transporcie kolejowym. Wykazano, że jednym z powodów spadku atrakcyjności oferty jest pogarszający się stan infrastruktury kolejowej. Na podstawie przeglądu trwających prac modernizacyjnych i rewitalizacyjnych na wybranych liniach kolejowych, zaproponowano kierunki rozwoju sieci połączeń pomiędzy Polską a Czechami i Słowacją. Wskazano na konieczność podjęcia działań o charakterze systemowym, w tym umożliwiających finansowanie sieci międzyregionalnych połączeń przyspieszonych, które mają szansę wypełnić lukę pomiędzy pociągami kwalifikowanymi a siecią połączeń aglomeracyjnych i mogą odegrać rolę w kształtowaniu oferty przewozowej pociągów transgranicznych przez południową granicę Polski.

 

Aleksandra Ciastoń-Ciulkin: Jakość usług przewozowych i jej elementy składowe – ujęcie teoretyczne

Streszczenie: Artykuł przedstawia rozważania na temat jakości usług przewozowych. Punktem wyjścia do rozważań jest definicja jakości, której znaczenie w kontekście rozwoju gospodarczego ulega ewolucji i rozszerzeniu. Jakość, w tym również jakość przewozów, obecnie stanowi coś więcej niż tylko stopień spełnienia oczekiwań klienta. Takie podejście – traktujące jakość w ujęciu ekonomicznym – jest niewystarczające w dobie działań zmierzających do zrównoważonego rozwoju. Dlatego też, również w zakresie definiowania jakości przewozów zarysowuje się znaczenie nie tylko aspektu ekonomicznego, ale także ekologicznego i społecznego. Tę zmianę podejścia do jakości przewozów zaprezentowano w artykule. Ponadto, przedstawiono analizę cech jakości, które w literaturze przedmiotu wskazywane są jako istotne z punktu widzenia badania jakości usług przewozowych. Można spotkać się z różnymi propozycjami zbiorów cech opisujących jakość usług transportu publicznego. Ich analiza dowodzi jednak, że niejednokrotnie proponowane zestawienia mają wiele elementów wspólnych, a rozbieżności, które ich dotyczą, to przede wszystkim sposób łączenia określonych cech w jedną syntetyczną, a także pomijania określonych cech jako mniej ważnych, czy uwzględniania rzadko spotykanych lub wręcz specyficznych. Zazwyczaj prezentowane zbiory cech jakości są zbieżne z podejściem do jakości usług przewozowych w ujęciu ekonomicznym – uwzględniają głównie te aspekty usług transportu publicznego, które są istotne z punktu widzenia pasażerów.

 

Print Friendly